Η τρίτη ταινία του Άλφρεντ Χίτσκοκ αποτελεί παράλληλα την πρώτη του επιτυχία στο χώρο του θρίλερ. 82 χρόνια μετά τη δημιουργία του, το The Lodger: A Story of the London Fog, φιλμ εμπνευσμένο από τη δράση του Τζακ του Αντεροβγάλτη, μια σπουδαία στιγμή του βωβού κινηματογράφου, ζωντανεύει στο Παλλάς, τη Δευτέρα 26 Οκτωβρίου στις 8.30 το βράδυ, συνοδεία ζωντανής μουσικής, ειδικά γραμμένη για την προβολή από τον γνωστό μουσικοσυνθέτη Νίκο Πλάτανο.

Ένας κατά συρροή δολοφόνος που αυτοαποκαλείται «εκδικητής» τρομοκρατεί την πόλη του Λονδίνου, σκοτώνοντας κάθε Τρίτη, νέες και όμορφες ξανθές γυναίκες, με τους αυτόπτες μάρτυρες να μιλούν για ένα ψηλό άντρα που καλύπτει το μισό πρόσωπό του με ένα μαντήλι. Οι ενδείξεις οδηγούν στον ενοικιαστή ενός διαμερίσματος, καθώς παράλληλα με την άφιξή του στη γειτονιά, ξεκινά και μία σειρά δολοφονιών (που παραπέμπουν στα εγκλήματα του Τζακ του Αντεροβγάλτη).

Ο ίδιος ο Άλφρεντ Χίτσκοκ, χαρακτήριζε το The Lodger ως την πρώτη ταινία του που έδωσε το στίγμα, το όραμα και το στυλ της μετέπειτα δημιουργικής πορείας του, παρότι το τέλος της δεν ήταν αυτό που είχε στο μυαλό του. Ο Χίτσκοκ ήθελε τον Ένοικο να είναι ο δολοφόνος, το κινηματογραφικό στούντιο όμως, είχε διαφορετική άποψη, καθώς δεν ήθελαν κατ’ ουδένα τρόπο να στιγματίσουν ως δολοφόνο, το ίνδαλμα της εποχής Άιβορ Νοβέλο. Ακόμη κι αν επρόκειτο για έργο μυθοπλασίας.

«Πολύ καλή που έδειχνε μεγάλη εικαστική ευρηματικότητα» την αποκάλεσε ο Φρανσουά Τριφό, συνομιλώντας με τον Χίτσκοκ. Ενώ ο Χίτσκοκ, απαντώντας σε ερώτηση του Γάλλου σκηνοθέτη, του ανάφερε: «Ο  «Ένοικος» είναι πιθανόν η πρώτη μου ταινία επηρεασμένη από την περίοδό μου στη Γερμανία. Όλη η προσέγγιση μου σ’ αυτή την ταινία ήταν ενστικτώδης. Ήταν η πρώτη φορά που μπόρεσα να επιδείξω το στιλ μου. Στην πραγματικότητα μπορείς να πεις ότι ήταν η πρώτη μου ταινία.»

Ο Ένοικος (The Lodger: A Story of the London Fog), θα προβληθεί στο Παλλάς, τη Δευτέρα 26 Οκτωβρίου στις 8.30 το βράδυ, συνοδεία ζωντανής μουσικής, ειδικά γραμμένη για την προβολή από τον Νίκο Πλάτανο. Τον γνωστό μουσικοσυνθέτη στο πιάνο, θα πλαισιώσουν οι μουσικοί, Θάνος Ανεστόπουλος (φωνητικά), Τηλέμαχος Μούσας (ηλεκτρική κιθάρα), Νίκος Γιουσέφ (μουσικό πριόνι) και Χρήστος Λιάτσος (κρουστά).

Άλφρεντ Χίτσκοκ – Σύντομο βιογραφικό

Αν και έχουν περάσει σχεδόν 30 χρόνια από το θάνατό του, ο Άλφρεντ Τζόζεφ Χίτσκοκ παραμένει ένας από τους δημοφιλέστερους και πλέον επιτυχημένους σκηνοθέτες στην παγκόσμια ιστορία της 7ης Τέχνης, διατηρώντας μάλιστα ανέπαφο τον τίτλο του ως ο απόλυτος «μετρ του σασπένς». Οι γνωστότερες ταινίες του δε, συγκαταλέγονται παραδοσιακά στις λίστες με τις κορυφαίες δημιουργίες όλων των εποχών, σκαρφαλώνοντας ενίοτε στην πρώτη θέση.

Αποφασισμένος να ασχοληθεί με τη σκηνοθεσία, ο Λονδρέζος auteur δεν το έβαλε κάτω, ακόμη κι όταν το 1923 η πρώτη του δουλειά «Number 13» τερματίστηκε άδοξα, προτού ολοκληρωθεί, κατόπιν απόφασης των παραγωγών. Ένα σερί από πετυχημένες ταινίες (The Lady Vanishes, Jamaica Inn κλπ.) βοήθησαν στο να ακουστεί το όνομά του έντονα και στην αντίπερα όχθη του Ατλαντικού, φτάνοντας ως τα αυτιά του μεγαλοπαραγωγού Ντέιβιντ Ο’ Σέλζνικ, ο οποίος τον έπεισε να μετακομίσει με την οικογένειά στις ΗΠΑ. 

Από την εποχή του Saboteur (1942) και έπειτα, τα διάφορα κινηματογραφικά studios αποφάσισαν να τον τιμούν, προσθέτοντας το όνομά του πριν από τον τίτλο κάθε νέας του ταινίας, κάτι που όμως ουδέποτε φρόντισε να κάνει η Αμερικανική Ακαδημία Κινηματογράφου, αρνούμενη «πεισματικά» να τον βραβεύσει με το πολυπόθητο αγαλματίδιο για κάποια από τις 5 οσκαρικές υποψηφιότητές του στην κατηγορία της Καλύτερης Σκηνοθεσίας. 

Γνωστός, εκτός των άλλων, και για την προσφιλή του συνήθεια να κάνει σύντομα «περάσματα» από κάθε σχεδόν ταινία του, ο Χίτσκοκ έμεινε στην ιστορία και ως ο κατεξοχήν σκηνοθέτης ξανθομαλλούσων femme fatales, με τις Ίνγκριντ Μπέργκμαν, Γκρέις Κέλι, Κιμ Νόβακ και Τζάνετ Λι, να είναι μερικές μόνο από τις θρυλικές μούσες του.
 
Ο αγαπημένος σκηνοθέτης των Σπίλμπεργκ, Ταραντίνο, Πάλμα, Κάρπεντερ, Σιάμαλαν και  Σαμ Ράιμι, θεωρούσε το Shadow of a Doubt, την πιο αγαπημένη από τις ταινίες του, ενώ ο Λουίς Μπουνιουέλ ήταν για τον ίδιο ο κορυφαίος όλων. 

Από τις πάμπολλες «σπαρταριστές» ατάκες του, επιλέγουμε να κρατήσουμε μία: «για να φτιάξεις μία πραγματικά καλή ταινία χρειάζεσαι 3 πράγματα: σενάριο, σενάριο, και σενάριο».

Επιλεκτική φιλμογραφία

Blackmail (1929), The 39 Steps (1935), The Lady Vanishes (1938), Rebecca (1940), Notorious (1946), Strangers on a Train (1951), Τηλεφωνήστε, Ασφάλεια Αμέσου Δράσεως (Dial M for Murder) (1954), The Wrong Man (1956), Ο Δεσμώτης Του Ιλίγγου (Vertigo) (1958), Ψυχώ (Psycho) (1960), Τα Πουλιά (The Birds) (1963), Frenzy (1972).